لاله واژگون؛ سرافکنده از قتل سیاوش

لاله واژگون، گیاهی زیبا با طول عمری بسیار زیاد است که گل دهی اش از اوایل اردیبهشت آغاز شده و در فصل بارش، پایان می یابد. این گیاه، گونه های فراوان و مختلفی دارد که برخی از آنها می توانند تا حدود 80 سانتی متر مرتفع شوند.

لاله واژگون را با نام هایی همچون لاله اشک، اشک مریم یا لاله نگونسار نیز می شناسند. دلیل این نامگذاری ها، داستان هایی است که در اسطوره های ایرانی درباره این گل های زیبا و خاص نقل شده اند. طبق این داستان ها، لاله واژگون، شاهد بریده شدن سر سیاوش بوده و از آن زمان تا کنون، به علت تأثر ناشی از این واقعه، سر به زیر افکنده تا بر بی گناهی سیاوش بگرید.

سیاوش که طبق داستان ها، شاهزاده ای ایرانی بوده، به علت نزدیکی اش با افراسیاب تورانی، مورد حسادت گرسیوز (برادر افراسیاب) واقع می شود و سرانجام، این حسادت، قتل سیاوش با تیغ تیز گرسیوز را رقم می زند. مدتی بعد، کیخسرو (شاه ایران)، گرسیوز را به تقاص خون سیاوش، به قتل می رساند.

قطرات اشک لاله واژگون، در حقیقت شیره بی رنگی هستند که داخل این گیاه قرار دارند و هر از گاهی، به پایین سرازیر می شوند.

منبع تصاویر: ویکی مدیا

#آفرینش_الهی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *